Vefa’nın Kanatları
Siyaseti uzun zamandır izleyen herkes bilir: En çok dile getirilen kavramlardan biri “vefa”dır. Ama ne yazık ki en az rastlanan da yine odur. Menfaat bittiğinde yolunu değiştirenler, rüzgâr ters estiğinde saf değiştirenler, dün savunduğunu bugün inkâr edenler… İdeolojiyi, fikri, dostluğu, hatta yılların hukukunu bir çırpıda silen siyasetçiler gördük. Görmeye de devam ediyoruz.
Oysa biz, “kuş beyinli” diyerek küçümsediğimiz canlıların bile bazen insanlığa ders verdiğine şahit oluyoruz.
Tam 15 yıl…
Bir kayık, bir insan ve bir leylek.
Her yıl aynı yere konan, aynı omuza yaklaşan, aynı dostluğu sürdüren bir sadakat hikâyesi. Hesapsız, çıkarsız, beklentisiz… Sadece bağ. Sadece alışkanlık değil; bir gönül bağı.
Düşünün: Konuşamayan bir canlı, kelimeler olmadan bir ilişkiyi sürdürüyor. Ne makam bekliyor, ne çıkar, ne alkış… Sadece geliyor. Yanında oluyor. Unutmuyor.
Biz ise çoğu zaman en temel insani değerleri unutuyoruz. Vefayı bir siyasi stratejiye, dostluğu bir çıkar ilişkisine, sevgiyi bir menfaat denklemine indiriyoruz. Sonra da dönüp “nerede o eski değerler” diye hayıflanıyoruz.
Belki de mesele çok karmaşık değil. Belki de doğa, her yıl kanat çırparak bize basit bir gerçeği hatırlatıyor: Vefa, güçlülerin değil; karakter sahiplerinin erdemidir.
Bir leyleğin 15 yıldır terk etmediği bir dostluğu koruyamayan insanın, büyük sözler söylemesinin ne anlamı var?
Bazen en büyük dersi, en sessiz olan verir.
Yeter ki anlayana.

Yaren Leylek’in gelenekselleşmiş fotoğrafları Yaban Hayatı Fotoğrafçısı Alper Tüydeş tarafından çekildi.