Doğa Sevgisi Mikrofonların Önünde mi Kalıyor?
Ne güzel! Copa'a birbirinden ünlü isimler katılmış. Ünlülere uzatılan mikrofonlar, yapılan konuşmalar, verilen mesajlar, kıyafetler, ortam atmosfer… Kısacası her şey çok güzel.
Bazı ünlü isimler, İngilizce yaptıkları konuşmalarda doğaya, çevreye, yeşile ve geleceğe dair düşüncelerini dile getiriyorlar. Hemen hepsinin ortak bir görüşü var:
Doğa çocuklarımızın geleceği için çok önemli. Yeşili korumalı, çevreye sahip çıkmalıyız.
Kimi, bu konuda farkındalık yaratmak ve üzerine düşen ne varsa yapmak istediğini söylüyor. Kimi doğayı ne kadar çok sevdiğini anlatıyor. Mikrofon uzatıldığında herkes tane tane, özenle ve duyarlılıkla düşüncelerini ifade ediyor mutlu bir şekilde.
Elbette bunlar güzel sözler. Doğayı sevmek, çevreyi korumak ve gelecek kuşaklara yaşanabilir bir dünya bırakmak hepimizin ortak sorumluluğu. Herkesin istediği de bu.
Ancak insan sormadan edemiyor:
Gerçekten her şey anlatıldığı gibi mi?
Bu isimlerin açılan maden ocaklarından, siyanürle altın aranırken tahrip edilen topraklardan, binlerce yıllık zeytin ağaçlarının köklerinden sökülmesinden haberleri yok mu?
Ya köylerinin, evlerinin, tarlalarının, topraklarının ve ağaçlarının ellerinden alınmasına karşı mücadele eden insanlardan?
Gözaltına alınanlardan, tutuklananlardan, biber gazına maruz kalanlardan, yıllardır yaşam alanlarını korumak için direnen köylülerden haberleri yok mu?
Akbelen'de yaşananları hiç mi duymadılar?
Evini, toprağını, ağacını korumak için gözyaşı döken, yılların emeğine sahip çıkmaya çalışan insanların yaşadıklarından gerçekten habersizler mi?
Yoksa toplantı salonlarında anlatılan doğa sevgisi başka bir dünyanın, yaşanan gerçekler ise bambaşka bir dünyanın hikâyesi mi?
Çelişki tam da burada başlıyor.
Madem doğayı bu kadar seviyorsunuz, madem çocuklarınızın geleceği için yeşilin, ağacın, toprağın ne kadar önemli olduğunu vurguluyorsunuz, o hâlde bütün bunlar yaşanırken sessiz kalmanızın nedeni ne?
Keşke Akbelen'de, ağaçlar kesilmesin diye 70-80 yaşındaki nineler ağaçlara sarılırken sizler de orada olsaydınız.
Keşke o güzel konuşmalarınızı, doğa sevgisine dair o duyarlı cümlelerinizi toplantı salonlarında değil, o ninelerin yanında, onların gözlerinin içine bakarak söyleseydiniz.
Çünkü doğayı korumak yalnızca mikrofon karşısında güzel cümleler kurmakla olmuyor.
Bugün hâlâ ormanını, ağacını, tarlasını, evini ve yaşam alanını korumak için mücadele eden köylüler var. Onlar hâlâ oradalar. Mücadelelerinden vazgeçmiyorlar.
Umarız bir gün sizler de oralara gidersiniz. Yaşananları kendi gözlerinizle görür, o insanların hikâyelerini kendi ağızlarından dinlersiniz. Hatta bu toplantılara katılan diğer sanatçı arkadaşlarınızı da yanınıza alırsınız.
Belki o zaman doğa sevgisinin yalnızca bir söylemden ibaret olmadığını, gerçek anlamda ne demek olduğunu birlikte göstermiş olursunuz.
Sizler konuşmalarınızda artık bir şeyler yapmamız, harekete geçmemiz gerektiğini söylüyorsunuz.
İşte size bir fırsat!
Gelin, harekete geçin. Yaşananları yerinde görün. Ormanını korumaya çalışan köylünün yanında durun. Toprağını, zeytinini, ağacını savunan insanların sesine ses olun.
Çünkü doğa sevgisi, yalnızca güzel kıyafetlerle katılınan toplantılarda, uzatılan mikrofonlara verilen cevaplarda ölçülmez.
Doğa sevgisi, doğa gerçekten tehdit altındayken nerede durduğunuzla belli olur.
Unutmayalım; doğa toplantı salonlarında değil, yaşamın tam ortasında korunur.
Ve bazen en güzel konuşma, mücadele eden insanların yanında sessizce ama kararlılıkla durmaktır.