Saklı Gerçekler’de ikinci bölüm: “Geçmişin Gölgesi”
Marmaris Haber ekibimizden Figen Gedik’in kaleminden “Saklı Gerçekler” yazı dizisi, “Geçmişin Gölgesi” başlıklı ikinci bölümüyle devam ediyor.
2. BÖLÜM – GEÇMİŞİN GÖLGESİ
“Benim babam gerçekten öldü mü?”
Defne'nin sorusu Leyla'yı sessizliğe gömdü.
“Defne, şimdi bunun sırası değil.”
“Ne zaman anne? Yirmi üç yaşındayım. Herkes bir şey biliyor, bir tek ben bilmiyorum!”
Leyla gözlerini kaçırdı.
“O adamın söylediklerine inanma.”
“Peki sana neden inanayım?”
Defne çantasını alıp evden çıktı. Leyla arkasından bakarken gözlerinden yaşlar süzüldü. Kızına anlatamadığı yalnızca Cem değildi. Geçmişinde çok daha büyük bir yara vardı.
Restoranda Elif, Leyla'nın yanına geldi.
“Defne öğrendi mi?”
“Her şeyi soruyor artık.”
“Belki de gerçekleri bilmesinin zamanı gelmiştir.”
Leyla sertçe karşılık verdi.
“Bazı gerçekler anlatılınca hiçbir şey eskisi gibi olmaz.”
Elif sustu. Çünkü o da bu ailenin geçmişinde yaşananları biliyordu.
Defne sahilde Murat'la karşılaştı.
“Murat amca, Cem Yalçın diye bir adam var. Annem onu görünce çok değişti. Babam hakkında bir şey biliyor musun?”
Murat'ın yüzü gerildi.
“Defne, bazı şeyleri kurcalamaman daha iyi olabilir.”
“Demek sen de bir şeyler biliyorsun!”
Murat cevap veremedi. Defne, herkesin kendisinden bir şey sakladığından artık emindi.
Akşam Leyla'nın telefonuna Cem'den bir mesaj geldi.
“Konuşmamız gerekiyor Leyla. Bu kez kaçmayacağım.”
Leyla telefonu masaya bıraktı.
Elif içeri girdiğinde Cem'in ertesi gün onunla görüşmek istediğini söyledi.
Leyla'nın sesi titredi.
“Önce oğlumu benden aldı. Şimdi de kızıma yaklaşmasına izin vermemi bekliyor.”
Cem otel odasında geçmişi düşünüyordu. Elif'ten Defne'nin varlığını öğrendiği günden beri hayatı değişmişti. Artık onun kendi kızı olduğundan emindi.
Telefonu çaldı. Arayan oğlu Yiğit'ti.
“Baba, yarın İstanbul'a dönüyor musun?”
“Henüz bilmiyorum oğlum. Birkaç işim var.”
Cem telefonu kapattı. Bu kez geçmişinden kaçmaya niyeti yoktu.
Gece Leyla eski çekmecesini açtı. İçinden küçük bir bileklik çıkardı.
Üzerinde Yiğit yazıyordu.
Gözleri doldu. Yıllar önce Cem'in başka bir kadınla ilişkisini öğrenmiş, yaşanan büyük kavganın ardından Cem oğlunu da alıp gitmişti.
Leyla, Cem gittikten sonra hamile olduğunu öğrenmişti. Defne'yi dünyaya getirmiş ama kızına babasının gerçeğini anlatamamıştı.
Aynı saatlerde Defne'nin telefonuna bilinmeyen bir numaradan mesaj geldi.
“Babanla ilgili bilmediğin şeyler var.”
Ardından bir fotoğraf gönderildi.
Fotoğrafta genç Leyla, Cem ve küçük bir çocuk vardı.
Defne fotoğrafı büyüttü. Çocuğun arkasında bir isim yazıyordu:
YİĞİT
Tam o sırada Leyla odaya girdi.
“Anne, bu çocuk kim?”
Leyla fotoğrafı görünce donakaldı.
“Benim bir abim mi var?” diye sordu Defne.
Leyla gözyaşlarını tutamadı.
“Evet kızım.”
“Nerede peki?”
“Babanın yanında.”
Defne'nin sesi titredi.
“Bunu benden nasıl sakladın?”
Leyla başını eğdi.
“Ben onu saklamadım Defne... Onu benden aldılar.”
Defne annesine baktı.
“Peki şimdi neden geldi?”
Leyla cevap veremedi.
Çünkü Cem'in neden yıllar sonra geri döndüğünü kendisi de bilmiyordu.
DEVAM EDECEK...
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.