Marmaris yazı yaşıyor oteller dolu, sokaklar kalabalık, sahiller hareketli... Akşam olunca da ilçenin dört bir yanından müzik sesleri yükseliyor. Konserler düzenleniyor, etkinlikler yapılıyor, sanatçılar ağırlanıyor.

Buna kimsenin itirazı yok.

İtiraz edilen başka bir konu var.

Basın neden yok sayılıyor?

Son dönemde Marmaris'te düzenlenen birçok konser ve organizasyonda dikkat çeken ortak bir tablo oluştu. Organizatörler sosyal medyada günlerce reklam yapıyor, afişler hazırlıyor, sponsorlarını tek tek tanıtıyor. Ancak iş yerel basına gelince adeta görünmez duvar örülüyor.

Ne bir davet...

Ne bir bilgilendirme...

Ne de etkinlik sonrasında paylaşılacak bir basın bülteni...

Hayırdır?

Yıllardır Marmaris'in tanıtımı için emek veren, ilçenin her olumlu gelişmesini duyurmaya çalışan yerel basın neden akıllara gelmiyor?

Üstelik iş sadece organizatörlerle de sınırlı değil.

Bazı işletme yöneticileri ve kurum temsilcileri de aynı tavrı sergiliyor. Gazeteciyi sadece kriz çıktığında, bir sorun yaşandığında ya da kendilerine ihtiyaç duyduklarında hatırlıyorlar. İşleri yolundayken ise basını görmezden gelmeyi tercih ediyorlar.

Oysa yerel basın bu kentin hafızasıdır.

Bir konserin ertesi günü sosyal medyada paylaşılan birkaç hikâye kaybolur gider. Ama yerel gazetelerde yayımlanan haberler yıllarca arşivlerde kalır. Arama motorlarında bulunur, kentin tanıtımına katkı sağlar ve geleceğe belge bırakır.

Bugün Marmaris'in geçmişine dair birçok etkinliği, festivali, konseri biliyorsak bunu yerel basının tuttuğu kayıtlar sayesinde biliyoruz.

Bir başka düşündüren konu ise şu...

Bazı organizasyonlarda hiç tanımadığımız sosyal medya fenomenleri davet edilirken, Marmaris'te gece gündüz görev yapan yerel gazetecilerin, ulusal basın temsilcilerinin yok sayılması neyin göstergesi?

Yerel basın, yerelde gazetecilik yapan yeterince değerli değil mi?

Yoksa "nasıl olsa haber yaparlar" anlayışı mı hâkim?

Şunu unutmamak gerekiyor.

Basın davet beklemeden de haber yapabilir gazeteci kamu yararı gördüğü her olayı takip eder. Ancak mesele haber yapmak değil; mesele emeğe ve mesleğe duyulan saygıdır.

Bir telefon açmak...

Bir davetiye göndermek...

Bir basın bilgilendirmesi yapmak...

Bunlar ne maliyetli ne de zor işler.

Asıl zor olan, yıllardır aynı kentte yaşayan, aynı sorunları paylaşan insanları görmezden gelmektir.

Marmaris'in tanıtımını sadece birkaç sosyal medya paylaşımıyla yapamazsınız.

Bu kentin gerçek tanıtım ortaklarından biri de yerel basındır.

Belki de artık organizatörlerin ve yöneticilerin kendilerine şu soruyu sormasının zamanı gelmiştir:

Basını neden dışlıyoruz?

Ve biz de aynı soruyu soruyoruz...

Hayırdır?