Bir ilçenin spor altyapısı yalnızca betonarme binalardan ibaret değildir. Orası aynı zamanda çocukların hayal kurduğu, disiplin öğrendiği, mücadele ettiği alanlardır.
Marmaris Belediyesi bünyesindeki kapalı yüzme havuzunun kapatılması kararı, yalnızca bir tesisin kapısına kilit vurulması olarak görülmemeli. Çünkü o havuzda her gün kulaç atan çocuklar vardı. Yarışlara hazırlanan sporcular, antrenörlerin emek verdiği gençler ve ailelerin büyük fedakârlıklarla sürdürdüğü bir spor mücadelesi vardı.
Belediyenin yaptığı açıklama açık: Su kalitesi uygun değil, yapısal sorunlar var, teknik altyapı yetersiz, maliyet yüksek. Sağlık riski oluştuğu için havuz kapatıldı.
Elbette sporcu sağlığı her şeyden önce gelir. Hiç kimse sağlıksız koşullarda çocukların havuza girmesini savunamaz.
Ancak burada sorulması gereken başka bir soru var: Bu noktaya nasıl gelindi?
İki yıldır sorunların bilindiği belirtiliyor. Düzenli analizler yapıldığı ifade ediliyor. O halde bugün gelinen noktada çocukların antrenmansız kalmasına neden olan süreç neden daha erken çözülemedi?
Bir ilçede yüzme havuzu sadece sosyal tesis değildir; geleceğe yapılan yatırımdır.
Bugün Marmaris’te birçok çocuk yarışlara hazırlanıyordu. Kimisi lisanslı sporcu, kimisi ilk kez suyla profesyonel anlamda tanışmıştı. Şimdi ailelerin aklındaki tek soru şu: Bundan sonra ne olacak?
Alternatif havuz var mı? Sporcular başka ilçelere mi gidecek? Antrenman düzeni nasıl korunacak?
Karar anlaşılır olabilir, fakat belirsizlik büyüdükçe mağduriyet artıyor.
Çünkü spor süreklilik ister. Bir çocuğun spordan kopması bazen sadece birkaç haftalık ara ile başlar.
Marmaris’in bugün ihtiyaç duyduğu şey yalnızca kapanış açıklaması değil; net bir yol haritasıdır.
Ne zaman onarılacak, nasıl kaynak bulunacak, sporcular için geçici çözüm ne olacak?
Çünkü mesele sadece bir havuz değil, geleceğe kulaç atan çocuklardır.