Keşke kutlu olsaydı!

Yine de, hâlâ her türlü zorluğa rağmen ilkeli, tarafsız ve sorumlu habercilik anlayışı içinde kamuoyu görevini yapan gazetecilerin günü kutlu olsun.
Günümüzde gazeteciliğin tartışılır hâle getirilmesi, mesleğe olan güvenin iyiden iyiye sarsılmaya başladığını da açıkça ortaya koyuyor. Özellikle son günlerde ekranlarda, mesleki etiğin dışına çıkarak siyasetçilerin adına konuşan, onlar hakkında karar veren, ne yapacakları konusunda adeta birer basın danışmanı gibi hareket eden gazetecilerin varlığı; gazeteciliğin etik bir meslek olmaktan çıkıp başka amaçlar için kullanılan bir araca dönüşmesi açısından oldukça rahatsız edici bir tablo ortaya koyuyor.
Birçok gazeteci birbirini suçlayacak duruma geldi; bazıları ekranlara veda etti, bazıları ise yoluna devam ediyor. Ancak gazetecilik hâlâ tartışılmaya devam ediyor.
Oysa gazetecilik; haberleri toplama, araştırma, yazma, düzenleme ve halkla paylaşma sürecini kapsayan bir meslek dalıdır. Gazetecilik, toplumları bilgilendirmek ve haber değeri taşıyan olayları aktararak kamuoyunun doğru ve tarafsız bilgiye ulaşmasını sağlamak gibi önemli bir görev üstlenir. Gazetecilerin bunun dışında özel bir görevi olamaz, olmamalıdır.
Gazetecilik özel bir meslektir; herkesin yapabileceği bir meslek değildir. Gazetecilik, birini sevdiğiniz ya da sevmediğiniz için yapılacak bir iş değildir. Makam mevki hedefiyle yapılacak bir meslek hiç değildir. Ünlü olmak için yapılacak bir meslek ise asla değildir. Gazetecilik tamamen halk adına yapılan bir meslektir.
Gazi Mustafa Kemal Atatürk,
“Basın, milletin müşterek sesidir. Bir milleti aydınlatma ve irşatta, bir millete muhtaç olduğu fikrî gıdayı vermekte; hülasa, bir milletin hedefi saadet olan müşterek bir istikamette yürümesini teminde basın, başlı başına bir kuvvet, bir mektep, bir rehberdir.”
sözleriyle basının önemini vurgulamıştır.