Saklı Gerçekler’de beşinci bölüm: “Yarım Kalan Hayatlar”

Marmaris Haber ekibimizden Figen Gedik’in kaleminden “Saklı Gerçekler” yazı dizisi, “Yarım Kalan Hayatlar” başlıklı beşinci bölümüyle devam ediyor.

5. BÖLÜM – YARIM KALAN HAYATLAR

Yiğit, annesinin karşısında oturuyordu. Leyla bir an bile gözlerini oğlundan ayıramıyordu. Yıllardır içinde biriktirdiği özlem, şimdi karşısında oturan adamın yüzüne bakarken yeniden canlanmıştı.

"Nasıl büyüdün sen oğlum? Neler yaşadın? Hiç mi beni merak etmedin?"

Yiğit annesinin ellerini tuttu.

"Merak etmedim mi sanıyorsun? Ben de yıllarca bazı soruların cevabını aradım. Ama babam hiçbir zaman her şeyi anlatmadı."

Leyla'nın yüzü değişti. Cem'e baktı.

"Sen ona ne anlattın Cem?"

Cem araya girdi.

"Şimdi bunun sırası değil Leyla."

Leyla gözyaşlarını silerek ayağa kalktı.

"Ne zaman sırası gelecek Cem? Yıllarca oğlumdan ayrı kaldım. Şimdi karşımdasın ve hâlâ neyi, ne zaman konuşacağımıza sen karar vermeye çalışıyorsun."

Defne annesinin yanına geldi. Gözyaşlarını tutamıyordu. Yiğit'e, ardından annesiyle babasına baktı.

"Önce babamın hayatta olduğunu öğrendim, şimdi de bir abim olduğunu... Ben artık neye inanacağımı bilmiyorum. Sizden tek isteğimiz var. Lütfen bize artık yalan söylemeyin. Ne yaşandıysa, ne sakladıysanız artık gerçekleri bilmek istiyoruz."

Yiğit kardeşine döndü.

"Ben de her şeyi bilmiyorum Defne. Ama bundan sonra birbirimizi tanıyacağız."

Cem bu konuşmanın uzamasını istemiyordu. İki çocuğunun da geçmişi sorgulamaya başlaması onu rahatsız etmişti.

Bir süre sonra Yiğit, babasıyla yalnız konuşmak istedi. Dışarı çıktıklarında doğrudan sordu:

"Baba, annemle neden bu kadar kötü ayrıldınız? Bana yıllardır anlatmadığın başka şeyler mi var?"

Cem oğlunun gözlerinin içine baktı.

"Geçmişte hatalar yaptım. Ama artık bunları geride bırakmak istiyorum."

Yiğit başını salladı.

"Sen geride bırakmış olabilirsin baba. Ama annem bırakmamış. Onun gözlerinde gördüğüm şey sıradan bir ayrılık acısı değil."

Cem cevap vermedi.

Bu sırada restoranda Elif, Leyla'nın yokluğunu fırsat bilerek telefonunu yeniden kontrol etti. Gelen mesaj hâlâ aklındaydı. Tanımadığı numaranın sahibini bulmaya çalışıyordu. Bir an mesajı silmeyi düşündü ama vazgeçti. Telefonunu kapattı. Bu sırrı bilen kişinin kim olduğunu öğrenmeden rahat edemeyecekti.

Akşam olduğunda Leyla, Defne ve Yiğit aynı masada oturuyordu. Leyla oğluna bakarak gülümsedi. Defne ise ikisini izliyordu. İlk kez ailesinin bir parçasının eksik olmadığını hissediyordu.

Ancak Yiğit'in aklında hâlâ bir soru vardı.

"Anne, sana bir şey soracağım. Ben neden senden ayrı büyüdüm? Beni neden babamla gönderdin?"

Leyla'nın yüzündeki gülümseme kayboldu.

"Ben seni göndermek istemedim oğlum."

Cem hemen araya girdi.

"Yiğit, bu konuyu şimdi açmayalım."

Yiğit babasına döndü.

"Hayır baba. Artık konuşacağız."

Leyla'nın gözleri doldu. Yıllardır kimseye anlatamadığı gerçek, yeniden boğazına düğümlenmişti.

Defne annesinin elini tuttu.

"Anne, ne oldu? Bize anlat."

Leyla derin bir nefes aldı ve Cem'e baktı.

"Çünkü babanızın size anlattığı geçmişle benim yaşadığım geçmiş aynı değil."

Cem'in yüzü bir anda gerildi.

Leyla ilk kez susmamaya kararlıydı.

5. BÖLÜM SONU.

İlk yorum yazan siz olun
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

Güncel Haberleri